Yükseköğretimde Çevre Eğitiminin Çevre Bilinci Oluşumuna Etkisi: Niğde Üniversitesi İİBF Kamu Yönetimi Örneği

Selim KILIÇ
4.732 1.130

Öz


Niğde Üniversitesi iktisadi ve idari bilimler fakültesi birinci ve dördüncü sınıflarda eğitim gören öğrencilerin aldıkları çevre dersi ile doğa-insan ilişkisi, doğal kaynakların rasyonel kullanımı, doğal sistemin işleyişi, çevrenin kirlenmesi gibi çevreci düşüncenin oluşmasında ne gibi değişiklikler olduğunu ve varsa bu değişiklikleri ne kadar içselleştirebildiğini belirlemeyi amaçlamaktadır. Bunun için yeni ekolojik paradigma olarak bilinen ve çevreci yaklaşımları ölçtüğü kabul edilen araştırmalardan yararlanılarak bir anket hazırlanmıştır. Hazırlanan anket, ulaşılabilen bütün birinci sınıf ve dördüncü sınıf öğrencilerine uygulanmıştır. Birinci ve dördüncü sınıflar arasında, insan merkezli ve çevre merkezli sorulara verilen cevaplarda anlamlı bir fark olup olmadığı SPSS 15.0 programı kullanılarak çözümlenmiştir. Eğitimin birinci sınıflar ile dördüncü sınıflar arasında çevreye bakışı etkilediği belirlenmiştir. Ancak bu eğitim sürecinin çevreci davranışlar üzerinde her hangi bir etkisi tespit edilememiştir. Anahtar Sözcükler: Çevre Eğitimi, Yeni Çevreci Paradigma, Çevreci Yaklaşım, Çevreci Davranış. Jel Sınıflaması: Q53, Q54, Q56 A CASE STUDY AMONG STUDENTS OF PUBLIC ADMINISTRATION DEPARTMENT, FEAS OF NİGDE UNIVERSITY ABS The study aims to identify whether there are changes in thought and attitudes of students toward environment as a result of the environmental education they get throughout their higher education, or not, and if so what those changes are, and how they are internalised by students. For this purpose a questionnaire developed by using researches known as new ecological paradigma, which measure environmental approaches. The questionnaire carried out among the first and forth year students. Whether any significant difference between the answers to the human centred and environment centred questions, or not is clarified by SPSS 15.0 program. The study concludes that the environmental education given effects the perspectives of students toward environmental issues. However, there is no finding that the same education affects environmental behaviours.

Anahtar kelimeler


Environmental Education, New Environmental Paradigm, Environmental Attitudes, Environmental Behaviour.

Tam metin:

PDF

Referanslar


AKIŞ, Sevgin (2000), “Kuzey Kıbrıs’ta Çevre Bilinci”, Doğuş Üniversitesi Dergisi, S:1, s7-17.

DES JARDİNS, Joseph R. (2006), Çevre Etiği, (Çev.: Ruşen Keleş), İmge Yayınları, Ankara.

DİNÇER, Meral (1996), Çevre Gönüllü Kuruluşları, TÇV Yayınları, Ankara.

ERTÜRK, Hasan (2009), Çevre Bilimleri, Ekin Yayınevi, Bursa.

GERAY, Cevat (1997), “Çevre İçin Eğitim”, İnsan, Çevre Toplum, İmge Yayınları, Ankara, s.323-342.

IŞILDAR, Gamze Yücel (2008), “Meslek Yüksek Okulları Boyutunda “Çevre Eğitimi”nin Çevreci Yaklaşımlar ve Davranışlar Üzerindeki Etkilerinin Değerlendirilmesi”, Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, Güz, 6(4), s.759-778.

KILIÇ, Selim (2008), Çevre Etiği, Orion Kitapevi, Ankara.

KIŞLALIOĞLU, Mine; Berkes, Niyazi (2001), Çevre ve Ekoloji, Remzi Kitabevi, İstanbul.

KÖSTERS, Winfried (2004), Umweltpolitik, Olzog Verlag, München.

MİLLİYET Gazetesi, 23 Ocak 2011.

ÖZDEMİR, Oya; Yıldız, Ayşe; Ocaktan, Esin; Sarışen, Özlem (2004), “Tıp Fakültesi Öğrencilerinin Çevre Sorunları Konusundaki Farkındalık ve Duyarlılıkları”, A.Ü. Tıp Fakültesi Mecmuası, C:57, S:3, s.117-127.

PORITT, Jonathon (1989), Yeşil Politika, Ayrıntı Yayınları, İstanbul.

SCHAUB, Raphael (1997): Gewalt als Strategie und Aktiontaktik sozialer Bewegungen, http://socio.ch/movpar/t_rschaub1.htm, 22.11.2012.

ŞAHİN, Nevin F.; Cerrah, Lale; Saka, Arzu; Şahin, Bülent (2004), Yüksek Öğretimde Öğrenci Merkezli Çevre Eğitimi Dersine Yönelik Bir Uygulama, GÜ. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, c: 24, S:3, s.113-128.

TÇV (2001), Ansiklopedik Çevre Sözlüğü, TÇV Yayınları, Ankara.

TEZBAŞARAN, A. Ata (2008), Likert Tipi Ölçek Hazırlama, 3. sürüm e-kitap.

TUNA, Muammer (2006), Türkiye'de Çevrecilik, Nobel Yayınları, Ankara.

TUNA, Muammer (2007), “Türkiye'de Çevreye İlişkin Toplumsal Eğilimler: Karşılaştırmalı Bir Analiz”, Sosyoloji Araştırmaları Dergisi, 10(2), s.141- 181.

TURGUT, Nükhet (2001), Çevre Hukuku, Savaş Yayınevi, Ankara.

ÜNAL, Sevil; Dımışkı, Ebru (1999), “Unesco-Nep Himayesinde Çevre Eğitiminin Gelişimi ve Türkiye’de Ortaöğretim Çevre Eğitimi”, H.Ü. Eğitim Fakültesi Dergisi, 16-17, s.142-154.

ÜNDER, Hasan (1989), Çevre Felsefesi, Doruk Yayınları, Ankara.

YAYLI, Hasan ve Berk, Zübeyde (2009), “Çevre Sorunları Dersinin Çevre Koruma Bilinci Oluşturma Düzeyinin Tespit Edilmesine Yönelik Bir Araştırma: Gazi Üniversitesi Kamu Yönetimi Bölümü Örneği”, Süleyman Demirel Üniversitesi I. Uluslararası Davraz Kongresi, http://idc.sdu.edu.tr/tammetinler/kalkinma/kalkinma17.pdf, 27.11.2009

YILMAZ; Ayhan; Morgil, İnci; Aktuğ, Pınar; Göbekli, İsmail (2002), “Ortaöğretim ve Üniversite Öğrencilerinin Çevre, Çevre Kavramları ve Sorunları Konusundaki Bilgileri ve Öneriler”, H.Ü. Eğitim Fakültesi Dergisi, 22, s.156-162.

YÜCEL Işıldar, Gamze (2008), “Meslek Yüksek Okulları Boyutunda “Çevre Eğitimi”nin Çevreci Değerlendirilmesi”, Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, Güz, 6(4), s.759-778. ve Davranışlar Üzerindeki Etkilerinin

YÜCEL, Muzaffer; Altunkasa, Faruk; Güçray, Sonay; Uslu Cengiz; Say Nuriye Peker (2006), “Adana’da Çevre Duyarlılığı Düzeyinin ve Geliştirme Olanaklarının Araştırılması”, Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 19(2), s.217- 228.